Roderick Leeuwenhart is door de organisatie gekozen omdat hij vorige editie de verhalenwedstrijd gewonnen heeft! De Harland Awards (en voorgangers) hebben de jarenlange traditie om de winnaar van de voorgaande editie uit te nodigen om in de jury te zetelen. Roderick Leeuwenhart nam deze uitnodiging gretig aan. In deze blog stelt hij zich voor.  

Als winnaar van de Harland Awards Verhalenwedstrijd 2016 ben ik mij gewaar van het volle gewicht van mijn taak. Het gaat hier om een keuze die deelnemers kan verpletteren of tot euforie stuwen. Gelukkig is mijn kritisch vermogen jarenlang getraind door het schrijven van recensies voor diverse magazines. En natuurlijk door die ene bedevaart naar dat overgroeide jungleklooster in Thailand waar gezichtsvage monniken met zeisen – maar ik herinner me nu dat ik daarover niets mag vertellen.

Wat ik verwacht van de tien geselecteerde verhalen: creativiteit. Het lef om van het gebaande pad te wijken en een idee te achtervolgen tot zijn schokkende conclusie. Korte verhalen werken niet als romans. In een roman heb je tijd om te meanderen, om een wereld uit te bouwen met couleur locale en details. Ze zijn op een bepaalde manier verhalender. Een kort verhaal bouwt een ijzersterk idee kernachtig uit en neigt van nature naar een fascinerende twist of onthulling aan het eind. Die kan onthutsend zijn of filosofisch of, het moeilijkste van allemaal, werkelijk humoristisch. Korte verhalen zijn ook bevrijdend: ze bieden meer ruimte voor experimenten met structuur en vorm. Wie durft?

Hoewel mijn liefde voor sciencefiction geen geheim is, ga ik er zonder enige voorkeur voor genre of thematiek in. Samen met mijn conclaafcollega’s zal het beste werk… Excuseer, gedurende de hele bovenste alinea werd ik al gestoord door gerommel aan mijn venster, en dat resulteerde zojuist in een sproei aan glasscherven op het bureau. Voor me drijft de suggestie van een gezicht en een ranke zeis flitst in de duisternis. Ik probeer hier verdomme een stukje te schrijven!