Boekenblogger Alex Hoogendoorn doet dit jaar mee als voorselecteur. Voor zijn website leest en recenseert hij een breed scala aan boeken, zowel binnen als buiten het speculatieve genre. “Alles wat je bedenkt, moet kloppen en een betekenis hebben.”

Schrijfwedstrijden zijn een kans om jezelf te ontwikkelen

“Ik moet je heel eerlijk zeggen dat ik de Harland Awards pas recentelijk heb ontdekt. Mijn goede vriend David Samwel Bol was vorig jaar de hoofdorganisator van het Gala van het Fantastische Boek. Via hem leerde ik de Harland Awards kennen. Natuurlijk was ik op het gala om te zien wat ervan geworden was. De sfeer was er goed en ik heb fijne gesprekken gevoerd. Het viel me er op dat schrijvers in dit genre een hechte groep vormen. Of, althans, het kwam over alsof het een kleine wereld is waar de schrijvers onderling veel met elkaar optrekken en van elkaar leren.

“Schrijfwedstrijden bieden je als schrijver de kans om gerichte feedback op je werk te ontvangen. Te leren. Jezelf te ontwikkelen. Dat is niet altijd makkelijk. Van alle mensen die zichzelf schrijver noemen, is er maar een select aantal dat daadwerkelijk zijn boeken gepubliceerd ziet. Juist daarom is het belangrijk dat je kunt terugvallen op medestanders. Ongeacht de inhoud van de feedback, je bevindt je altijd onder gelijkgestemden. De winnaars zijn degenen die doorzetten na een tegenslag, die de feedback incasseren en omzetten in groei. Je weet immers nooit of je je doel bereikt als je opgeeft wanneer het even moeilijk wordt.”

Er moet een gedachte achter zitten

“Van alle soorten verhalen die binnen het ‘speculatieve genre’ vallen, lees ik het liefst magisch realisme. Die verhalen hebben nog voldoende verbindingen met onze wereld, zodat ik me beter kan inleven. Bij horror is het een ander verhaal: daar kan ik me wel inleven, maar wil ik dat juist niet! Daar draait mijn maag van om (en dan doe je het eigenlijk heel goed). Horror leent zich goed om een maatschappijkritiek via een extreem beeld over te brengen. Fantasy vind ik lastiger, omdat ik altijd zoek naar de reden achter de verzinsels. Het is onmogelijk bij een eerste lezing alles te verklaren en dat maakt het voor soms moeilijk me in te leven. Daar ligt ook gelijk de uitdaging als schrijver: het zo schrijven dat elk element al vanzelfsprekend aanvoelt. Je moet de lezer overtuigen dat jouw wereld helemaal klopt. Dat is waar ik op zal letten bij fantasy.”

Alles wat je bedenkt, moet kloppen

“Het is alweer even geleden dat ik de magisch realistische novelle The Deviant Hearts van Charlotte Wessels las en recenseerde. Ik noemde het ‘een magistraal geschreven, sfeervolle novelle die leest als een herontdekt sprookje.’ Het is bijzonder knap geschreven. De sfeer, de opbouw, de diepgang… elk element was als een bouwsteen van dat krachtige verhaal, dat stond als een betoverend mooi kasteel. Een verhaal dat blijft hangen, waar je bij elke lezing nieuwe passages ontdekt die je maar al te graag wilt onthouden. Een instant klassieker.

“Als je sciencefiction, fantasy, horror of magisch realisme schrijft, heb je meer vrijheid dan in de literatuur. Het is dan de kunst om die vrijheid zo in te zetten dat je een memorabele omgeving ontwikkelt waarin jouw personages zich voortbewegen. Daarvoor is het echt niet nodig om een heel nieuwe wereld te creëren. Alles wat je bedenkt, moet kloppen en een betekenis hebben. Van een hart dat groeit en krimpt al naar gelang je gevoelens in The Deviant Hearts tot een heel andere dimensie met een creatieve heruitvinding van de liefde in Het derde verbond van Liane Baltus. In die zin zoek ik in speculatieve verhalen altijd naar de betekenis achter metaforen.”

Alex Hoogendoorn (1994) is boekrecensent voor de Boekenkrant en zijn eigen blog. Daarvoor recenseerde hij voor het online platform Hebban. Hij leest voornamelijk literatuur en non-fictie over zelfverwezenlijking met een bijzonder interesse voor psychologie, spiritualiteit en filosofie. Binnen het speculatieve genre geeft hij de voorkeur aan het magisch realisme.